Anneke Compier

‘Wij zijn een Diemense familie’

Anneke Compier was 12 jaar toen ze in Diemen kwam wonen. Ze woont er op haar 80ste nog steeds. Maar tussendoor lokte het water. Ze voer met haar ouders tot haar twaalfde. En koos een schipper als echtgenoot. Ook met hem en hun twee oudste kinderen verliet ze Diemen voor het water. Tot de geboorte van haar derde kind: ‘Toen ben ik aan wal gegaan.’ Dat is inmiddels 55 jaar geleden. Al die jaren bleef ze hier aan de wal wonen. Ze heeft Diemen zien veranderen van een klein dorpje tot de “uitgerekte” plaats die het nu is. ‘Het is niet meer zo ielig.’ 

‘In vergelijking met het schip was ons huis in de Schoolstraat in Diemen heel ruim. Dat was fijn want ik was één van de elf; de op één na oudste en het oudste meisje. Ik had zelfs een eigen kamertje! ’s Maandags hielp ik thuis. Maar de nonnetjes zeiden dat ik nog naar school moest. Dat werd de huishoudschool. Ik heb al jong mijn man ontmoet- een Amsterdammer. Hij was ook een schippersjongen. Na school werd hij matroos op de binnenvaart. Hij was een vriend van mijn broer. En zo is het gekomen…. Inmiddels zijn wij al 62 jaar getrouwd, vanaf 1964! Wij zijn samen ook met onze twee oudste kinderen nog gaan varen. Toen ik zwanger was van de derde – en onze oudste naar school moest - zijn wij aan wal gegaan in Diemen. Eerst huren op de Ouderkerkerlaan en toen dat vier jaar later werd afgebroken konden wij in 1975 een huis kopen in Buitenlust. Dat werd toen gebouwd. Niet te geloven dat dat al ruim 50 jaar geleden is! Zo lang wonen we hier dus al.’

Diemen werd groot

‘Wat er in al die jaren veranderd is in Diemen? Nou, er is natuurlijk heel veel bij gebouwd. We hebben Diemen-Zuid gebouwd zien worden – ergens in de zeventiger jaren. In ons eerste Diemense huis op de Ouderkerkerlaan keken we uit over de weilanden. Onze oudste kinderen hebben daar nog veel gespeeld, geschaatst, pijpenkopjes gezocht. Het winkelcentrum kwam er eind jaren zestig. We hebben ook de bouw van Diemen-Noord meegemaakt. Diemen is groot geworden; een flink dorp. Het voordeel van die groei is dat er nu veel meer voorzieningen zijn dan vroeger en dat er veel meer te doen is in Diemen. Je kunt tegenwoordig een lekkere wandeling door je eigen dorp maken! Het water trekt nog steeds: ik wandel vaak naar het restaurant bij de brug. Ik vind het fijn dat er meer winkelcentra in Diemen zijn gekomen. Dan heb je uitwijkmogelijkheden: je kunt nu ook naar Diemen-Zuid of Diemen-Noord voor je boodschappen. Ook fijn: dat er hier door de jaren heen steeds meer horeca-gelegenheden zijn gekomen. Vroeger moesten we daarvoor naar Amsterdam. Ik zit nu nog steeds weleens bij Cheers. Of ik ga naar House of Bird in het Diemerbos. Dat bos is trouwens ook een enorme aanwinst! Om er te wandelen en te fietsen; dat doe ik tegenwoordig wel wat minder dan vroeger. En we hebben nu het Diemer Festijn. Leuk dat er allemaal artiesten optreden. Toen ik nog wat jonger was, gingen we na het Diemer Festijn vaak naar ’t Pandje: ik hou erg van dansen. En oh ja de kermis was er vroeger ook nog niet. Dus als je me nou vraagt wat het grootste verschil is tussen het Diemen van toen en het Diemen van nu, dan zou ik zeggen: er is nu echt veel meer te doen in Diemen! Wat ik wel jammer vind, is dat de kerk op de Ouderkerkerlaan ooit is afgebroken: daar hadden ze mooie appartementen of woningen kunnen bouwen..’

Zingen in de kerk OF Diemense famiie

‘Ik heb niet echt een dierbaarste herinnering, maar ik koester alle positieve dingen die ik in Diemen meemaak. Ik zing al 45 jaar in het koor van de St. Petrus’ Banden-kerk. We treden alleen op in de kerk, als rouw- en trouwkoor. Er zitten alleen vrouwen in die er voor een groot deel ook al lang bij zijn- allemaal Diemenezen of Diemenaren. Onze stemmen zijn nog steeds goed en mooi. Ik heb daarnaast ook andere dingen in en voor de kerk gedaan: ik zat in het bestuur van de kerk en heb onder meer ook fietstochten georganiseerd. Dierbaar is ook het feit dat er drie kinderen om me heen wonen en één kleindochter in Diemen-Noord. Dat wilden ze zelf. Wij zijn een Diemense familie. Heel gezellig; we fietsen zo naar ze toe. De Omval is ook fijn. Ik heb het gebouw nooit echt mooi gevonden, maar ik ga er soms wel naar toe. In het verleden heb ik er wel eens voorstellingen gezien. Nu niet meer zo idioot vaak. Ik zou vaker naar de film daar moeten gaan. Kan er makkelijk naartoe lopen of fietsen. 
Ook als je ouder wordt, is het nog steeds goed toeven in Diemen. Er zijn voor ouderen ook genoeg mogelijkheden om te sporten of te bewegen. Ik heb veel gezwommen in het Duranbad. Voor mensen met reuma is het warme water heerlijk. Ik kom er tegenwoordig minder vaak. Je moet je zwemuurtje nu digitaal bestellen en betalen. Het zit snel vol. En digitaal betalen is niet mijn ding: dat doet mijn man altijd.’

Grootste verschil met vroeger

‘Diemen is enorm uitgebreid. En er is nu veel meer te doen in Diemen! Er wonen nu ook veel meer verschillende mensen in Diemen, uit andere culturen. Met andere talen: Engels, Turks, Marokkaans. Daar heb ik minder contact mee. ’t Zal wel een bepaalde gewenning zijn. En oh ja, kinderen spelen tegenwoordig ook niet meer gewoon. Ze gillen zo! Hahahaha.’

Diemens paspoort

• Naam: Anneke Compier-Busker
• In Diemen vanaf: haar 12e 
• Aantal jaar in Diemen: 68
• Familie: tien broers en zussen
• Getrouwd met: Gerard Compier
• Beroep: voetzoolflexologe vanaf haar 50ste tot haar 65ste. ‘Dat is het mooiste wat ik ooit gedaan heb. De mensen zin altijd blij. Dat is iets voor mij.’ 

Fijn van Diemen

Ik vind het fijn dat Diemen toch een beetje een dorp is. Je hebt alles kort bij de hand. En dat drie kinderen en één kleindochter ook in Diemen wonen. 

Beetje jammer

Dat de grote weg door Diemen loopt. Die had ik hier liever niet gehad. Het lijkt me niet zo fijn om daar vlakbij te wonen. En dat er bij mij in de buurt veel groen is weggehaald omdat er woningen gebouwd moesten worden. 

Graag behouden

Het groen in Diemen! Er is al genoeg groen weg. Zoals in mijn buurt: daar moest het groen wijken voor een flatgebouw. Dat vind ik jammer.

Verjaardagswens voor Diemen

Ik wens Diemen veel saamhorigheid toe. Dat komt altijd ten goede.