Ko Oostenrijk

Dorpsgenoten onder elkaar op de tennisclub

Hoewel de achternaam Oostenrijk onlosmakelijk met Diemen is verbonden vanwege de bekende Oostenrijk-bussen die we hier regelmatig zien rijden, is Ko Oostenrijk toch echt in Amsterdam geboren. Wel op fietsafstand van Diemen: in Anna’s Hoeve – nu restaurant Polder. Op zijn 25ste verhuisde hij naar Diemen samen met zijn vrouw Truus. ‘Ik woonde in de Watergraafsmeer, zij in Duivendrecht: Diemen zat er mooi tussenin.’

‘Sinds 1971 wonen wij hier in Diemen. Dat ging niet zonder slag of stoot. We kregen aanvankelijk geen woning omdat we niet economisch aan Diemen waren gebonden. Wij spanden een kort geding aan tegen deze beslissing die we wonnen. Maar nog steeds kregen wij onze felbegeerde vergunning niet. We konden volgens de gemeente alleen een woonvergunning krijgen als we iemand in huis zouden nemen: er was toen een enorm woningtekort. Ik denk dat ze het huis – een grote eengezinswoning - wilden reserveren voor een groot gezin. Wij waren van plan dit juridisch aan te vechten, maar uiteindelijk ging de gemeente toch overstag. En sindsdien wonen we in Diemen. Vanaf 1990 in Diemen-Noord. Wij waren hier een van de eerste bewoners: we moesten door het zand lopen om de spullen in huis te krijgen. Wel opletten want we moesten een slootje oversteken. We hebben ooit nog een keer naar een ander huis gekeken. Daarna hebben we het nooit meer over verhuizen gehad.’

Het trammetje van opa

‘In de loop der jaren hebben we verschillende grote veranderingen in Diemen meegemaakt. Op de plek waar nu winkelcentrum Diemerplein is stond vroeger een boerderij. Wat ik erg jammer vind, is dat dat oude centrum – rond de Omval - helemaal weg is; we hebben nu als dorp met al die nieuwe wijken eigenlijk geen écht centrum meer. Vooral sinds de Tweede Wereldoorlog is Diemen heel erg veranderd. Diemen is groot geworden. Het dorp/het dorpse is weg. Het is minder “ons kent ons”. Vroeger zeiden veel mensen mij gedag. Of ik dat mis? Niet direct, maar het is een gegeven waar je dagelijks mee te maken hebt. Diemen is enorm uitgerekt met onder meer Diemen-Zuid, Diemen-Noord en Holland Park. Die wijken hebben nauwelijks connectie met elkaar. Dat vind ik jammer. Of het een voor- of een achteruitgang is? Ik denk toch wel een vooruitgang, al was het alleen maar in economisch opzicht: meer winkels, meer welvaart. Vanaf 1950 tot nu – en vooral tussen 1990-2000 - is de welvaart in Diemen toegenomen. Maar ook op andere gebieden hebben we grote veranderingen meegemaakt: we hebben nu te maken met automatisering en digitalisering. Daardoor is het allemaal wat afstandelijker en onpersoonlijker geworden. Vroeger ging je naar het gemeentehuis om dingen te regelen. Nu is het lastiger om persoonlijk contact te krijgen. Ook de veiligheid op straat is veranderd. Met name voor dames. Een positieve verandering is dat Diemen veel beter bereikbaar is geworden. Vroeger reed hier een trammetje. Die was van mijn opa. Hij was in 1928 een van de eersten – zo niet dé eerste – die in deze regio een buslijn ontwikkelde, al had hij zelf geen rijbewijs. Die bus reed van Diemen tot het Gooi. Mijn opa is zelf al de haltes gaan markeren. Hij was een vooruitstrevende man. Woonde ook in Diemen en was hier in de jaren ’30 van de vorige eeuw – vóór de oorlog - loco-burgemeester.’

Dierbare herinneringen

‘Dat wij dit huis hebben laten bouwen is een mooi moment, maar misschien niet het dierbaarste. Wij zijn al vijftig jaar lid van de ATVD – de tennisvereniging hier in Diemen. Daar hebben we een leuke tijd gehad. Echt een ”dorpsgenotentijd”: iedereen kende iedereen op de tennisclub. Wij zijn nog steeds lid. Een ander dierbaar moment - misschien niet zo heel belangrijk – is dat ik door mijn vrijwilligersactiviteiten in Diemen in 2008 een koninklijk lintje heb gekregen. Ik was 18 jaar voorzitter van de ATVD en heb daarnaast nog een aantal andere vrijwilligerstaken gehad in onder meer de Sportraad van Diemen en als voorzitter van de belangenvereniging Rustoord. Dat lintje kwam als een volstrekte verrassing! 

Ik zou niet zo direct kunnen zeggen wat ik terug zou willen halen van het oude Diemen naar het Diemen van nu. Dat is een Mission Impossible. De dorpsgenoten van toen kennen we nog steeds, maar er zijn er veel meer bijgekomen. Neem bijvoorbeeld het winkelcentrum in Diemen-Centrum: dat was eerst grasland, toen een klein winkelcentrum en toen moest het nog verder worden uitgebreid en kwam er een parkeergarage bij. Dat houd je niet tegen - dat was nodig. Maar door die veranderingen voel je je minder vertrouwd met het hele Diemen. En dat waren we wel. Dat heeft ook te maken met onze leeftijd: we zijn niet meer zo actief. En Diemen was vroeger natuurlijk kleiner, veel persoonlijker.’

Houd de sport in Diemen!

‘Ik vind dat het aantal sportaccommodaties in Diemen geen gelijke tred heeft gehouden met de groei van het dorp en van het aantal inwoners. Ik zou er bij de gemeente op willen aandringen om de sport in Diemen te houden. Daarvoor is het nodig dat het aantal sportmogelijkheden en sportfaciliteiten in Diemen minimaal hetzelfde blijven. Maar ik denk eerlijk gezegd dat we nu op een punt zitten waarop het nodig is om de sportmogelijkheden en -faciliteiten in Diemen uit te breiden. Zodat we niet achter de feiten aanlopen en de sport uiteindelijk het kind van de rekening wordt. Andere veranderingen? Ach, veranderingen zijn niet altijd verbeteringen. Nou ja, ik mis dat “ons kent ons”-gevoel wel een beetje. Of missen? Het is een gegeven waar je dagelijks mee te maken hebt. Vroeger zei iedereen mij op straat gedag en groette ik ook iedereen. Nu gebeurt dat al acht à negen jaar niet meer. Maar dat ligt niet direct aan de huidige Diemenaren en Diemenezen. Het heeft natuurlijk ook met je leeftijd te maken. Het is een ‘fact of life’. Mijn vrouw heeft wel een stokpaardje. Zij vindt de beplantingen in Diemen-Noord heel leuk, en de mensen hebben er hard aan gewerkt, maar ze zijn vaak veel te hoog. Je ziet niet wat er aan komt: daardoor komt de verkeersveiligheid in het gedrang. Dat ervaart zij dagelijks op de fiets. Houd het laag!’

Beste vernieuwing

Het Openbaar Vervoer in Diemen! De trein, de tram, de bus, de metro. Diemen is nu echt heel goed bereikbaar. Ik vind het Diemerbos ook een aanwinst. En het café-restaurant daar.

Graag!

Ik hoop dat het aantal sportvoorzieningen – met de groei van het aantal inwoners en wijken in Diemen - op tijd wordt uitgebreid. Zodat het synchroon loopt met de bevolkingsgroei en we niet achter de feiten aanlopen. En niet dat ik ontevreden ben, maar ik zou ook graag willen dat wij – Diemenaren en Diemenezen – wat toleranter voor elkaar zouden kunnen zijn.

Verjaardagswens voor Diemen

Dat de gemeente Diemen de controle kan houden over alle activiteiten, nu het aantal inwoners zo is toegenomen. Dat het beheersbaar blijft. En ik gun ons allemaal ook een toleranter Diemen. Ik ben niet ontevreden maar ik vind wel dat er – ook in Diemen – minder respect is voor elkaar dan 20 jaar geleden. Misschien ook door de mondigheid van de jeugd. We kunnen best wat liever zijn voor elkaar!

Diemens paspoort

• Naam: Ko Oostenrijk
• In Diemen vanaf 1971
• Aantal jaar in Diemen: 55 jaar
• Getrouwd met: Truus Oostenrijk-Schelling
• Eigen gezin: Maaike (52) en Nico (50)  
• Woont: in Diemen-Noord
• Blij met: het Diemerbos en restaurant House of Bird